Равил Кузюров Бөек Ватан сугышы ветераны Сәмигулла Миңнехановны 100 яшьлек юбилее белән котлады
ТР урман хуҗалыгы министры Равил Кузюров Бөек Ватан сугышы ветераны, урман тармагы ветераны Сәмигулла Миңнехановны 100 яшьлек юбилее белән котлады. Ул җибәргән телеграммада Равил Кузюров Сәмигулла Миңнехановичның фронт биографиясе, тормыш юлы Ватанга тугры хезмәт итүнең лаеклы үрнәге булуы турында ассызыклады.
«Сугыштан соңгы авыр елларда халык хуҗалыгын торгызуга бирелгән көч һәм җиңү өчен – ил хакына сез башкарган хезмәт өчен сезнең алда баш иябез һәм хөрмәт белдерәбез.
Сезгә чын күңелдән ныклы сәламәтлек, бәхет, иминлек, якыннарыгызның игътибарлы һәм кайгыртучан булуын, шатлык һәм яхшылык телим», – диелә телеграммада.
Министр телеграммасын һәм бүләкне бүген «Кама урманчылыгы» ДКУ җитәкчесе Альберт Шамилов тапшырды.
Сәмигулла Миңнехан улы Миңнеханов 1923 елның 1 июнендә Кызыл Йолдыз районының Берсут-Сукачы авылында (хәзерге Мамадышта) туган. Күп балалы гаиләдә үсә, 4 сыйныфны тәмамлый. 10 яшеннән Сәмигулла Миңнеханов колхозда эшли башлый.
Сәмигулла Миңнеханов фронтка 1942 елның 16 мартында китә. 14 апрельгә кадәр Суслонгерда, Казан янында запас полкта булган, ә бу көнне аларның бер өлешен эшелоннарга төяп Смоленск өлкәсенә озатканнар. Тернопольдән дүрт көн җәяү Смоленскига кадәр барырга туры килгән. Ветеран үз хезмәтен Ломоносов исемендәге 234 нче дивизиядә, автоматчыларның 1340 нчы укчылар полкында генерал-лейтенант Константин Рокоссовский җитәкчелегендә башлый. Авыр Смоленск сугышларыннан соң аларның бер өлешен фаш итәләр һәм Көнбатыш Украинага җибәрәләр, алар Ковель шәһәрен азат итәләр. Сәмигулла Миңнеханов Висла елгасын кичүдә, Польшаны азат итүдә катнаша.
1945 елның 16 мартында алар Германиягә хәрби җитәкче Георгий Жуков җитәкчелегендә барып җитәләр. теттенны алганда Сәмигулла Миңнехановның иң башы яралана. Берлинга кадәр нибары 60 километр гына җитми кала. Җиңү көнен ул Польша Котна шәһәре госпиталендә каршы ала. Аннары Белоруссиягә, Гродно шәһәренә, 30 нчы аерым армия танк полкына озатыла. 1947 елның мартына кадәр шунда хезмәт итә. 1943 һәм 1944 елларда «Батырлык өчен» медальләре белән бүләкләнә. Өлкән сержант исемендә 1947 елның апрелендә демобилизацияләнә.
1949 елда Сәмигулла Миңнеханов өйләнә. Тормыш иптәше – Мәгъсүмә Исхак кызы Исхакова. 1954 елда алар Кама урман хуҗалыгына кайталар. Анда Сәмигулла Миңнеханов 1978 елның 1 июненә кадәр моторчы-аударучы булып эшли. Ул җиде ел дәвамында Социалистик хезмәт ударнигы була, 1974 елда Мактау китабына кертелә.
Хатыны белән бергә алар дүрт кыз тәрбияләп үстерәләр. Хәзер ул кызларының берсендә яши: җәй көне туган авылында, кыш көне Чаллыда гомер итә.